فرمان روایی بانکها/ نسخه دلربای 25 ساله
![فرمان روایی بانکها/ نسخه دلربای 25 ساله](https://isignal.ir/wp-content/uploads/2019/01/124797_657.jpg)
ساعت پنج و نیم امروز نیم نگاهی دارد به نسخهای از دل هیات دولت تا خصوصی سازی زیر بار انتقاد.
به گزارش سیگنال به نقل از بورسنیوز، بازارسرمایه یا بانک؛ عموما اقتصاد ایران همانند یک شناگری بود که عکس جریان رودخانه شنا میکند و این یعنی بجای تامین سرمایه توسط بازارسرمایه، بانکها وارد گود بازی شدهاند و قبای تامین سرمایه را پوشیدهاند اما نتیجه آن شده که بانکی 300 هزار قطعه سکه خریده تا پسانداز کند، بانکی دیگر در حدی بدور از ذهن زمین خریده تا در موقع گرانی بفروشد و بانکی دیگر حوالههای دلار را با حقه بازی جابهجا کرده تا با گرانی دلار، بهرههای ناحقی را ببرد.
بعد سر چندرغاز نرخ تسعیر ارز و سود سپرده بانکی چه دلهایی را خوش میکنند و با تبلیغات چه دلهایی را میبرند.
سخنان 25سال پیش دلربایی میکند
سال 72 نخستین بار بحث اصلاح پول و حذف صفر به پیش آمد ولی زود فراموش شد شاید نسخه اقتصادی آن روز باید برای روزهای بعد هزینه میشد و امروز وقت آن فرا رسیده است.
رئیس بانکمرکزی تصمیمی را اتخاذ کرده که باید دید تاثیر مثبت آن بر اقتصاد چیست، 4 صفر رفت که رفت آیا نقدینگی هم میرود؟ قضیه زایش روزانه نقدینگی با صفر بازی کم و زیاد کردن آن برطرف نمیشود.
نسخهای از دل هیات دولت
امروز رئیس دفتر پاستور گفته که اروپاییها عذرخواهی کردند اما ما گشتیم نبود، نسخهای از دل اروپا برایمان صادر نکنید چون آنها نه سوئیفت، نه مراودات، نه صادرات و گره هیچ مشکلی را باز نکردند و گفتند که نمیکنیم، چرا اروپا را باز بزک میکنند و بهعنوان عروس جلوه میکنند، خدا داند.
صادراتی با تجدید دارایی
تجدید ارزیابی داراییها به طور جدی در حال پیگیری است و نهادهای ناظر صنعت بانک در این خصوص به نظرات مثبت واحدی رسیده اند.
در خصوص نرخ تسعیر ارز هم مذاکرات ادامه دارد و بزودی سهامداران صنعت بانک با خبرهای بسیار مثبتی از این محل مواجه می شوند،سهامداران اسیر شایعات نشده و هیجانی تصمیم نگیرند.
خصوصیسازی زیر بار انتقاد
زمانی خصوصیسازی چک انتقادات را برای خود کشید که رددیون را بهجای خصوصی در دستور واگذاریها قرار داد تا بنگاههای بخشخصوصی درگیر عجایب روزگار و سرپرستی بانکها بر بنگاههایی نظیر پتروشیمی و فولادی ها شوند.
باید اوضاع تصحیح شود درغیراینصورت، اقتصاد به نابودی میرود چراکه هیچچیز سرجای خود نیست.