طولانی بودن «زمان سیر» نقطه ضعف اصلی ترانزیت ریلی ایران
![طولانی بودن «زمان سیر» نقطه ضعف اصلی ترانزیت ریلی ایران](https://isignal.ir/wp-content/uploads/2019/03/تحلیل-ریل-سیر-کوثر.jpg)
مشکل اصلی در این حوزه به نقش تصدیگری شرکت راه آهن بر می گردد. این در حالی است که اگر شرکت راه آهن صرفا نقش حاکمیتی و تنظیمگری را ایفا کند، بهرهوری بسیار بالاتری را شاهد خواهیم بود.
به گزارش سیگنال به نقل از TSEpress مدیر عامل شرکت ریل پرداز سیر با بیان اینکه مهم ترین نقش آفرینی ایران در ترانزیت ریلی منطقه مربوط به کوریدور شمال-جنوب است، افزود: با اینحال در این مسیر نیز به دلایلی همچون کمبود و فرسودگی ناوگان و مدیریت ناصحیح، زمان سیر محمولههای ترانزیتی به جای ۳ تا ۴ روز به بیش از ۱۵ روز میرسد که کاهش بهره وری و افزایش هزینهها را در پی دارد.
ایشان در ادامه این گفت و گو به بیان برخی از مشکلات حوزه ترانزیت ریلی پرداختند.
دکتر فرهنگ طلوعی در ابتدا با تأکید بر اینکه کشور ایران موقعیت جغرافیایی مناسبی در مسیرها و کوریدورهای ترانزیتی دارد، افزودند: اما حقیقت آن است که این جغرافیا به تنهایی برای فعال شدن ترانزیت از داخل خاک ایران کافی نیست و عوامل متعدد دیگری نیز باید در کنار این موقعیت قرار گیرد تا باعث رونق ترانزیت بار از داخل خاک ایران شود.
مدیر عامل شرکت ریل پرداز سیر با بیان اینکه در حال حاضر فعالترین مسیر ترانزیتی، شاخه شرقی کوریدور شمال جنوب از بندرعباس تا مرز سرخس است، افزودند: با این حال در همین مسیر دغدغه اصلی قزاقستانیها، به عنوان مشتری اصلی این مسیر، طولانی بودن زمان سیر در خطوط ایران است.
ایشان در ادامه افزودند: طبق خواسته قزاقها زمان رفت و برگشت واگن در این مسیر باید ۳ تا ۴ روز باشد، در حالی که این زمان در حال حاضر به بیش از ۱۵ روز هم میرسد و این باعث تحمیل هزینههای اضافی و کاهش بهرهوری شده است.
کمبود و فرسودگی لوکوموتیوها یکی از دلایل طولانی شدن زمان سیر است.
دکتر فرهنگ طلوعی در خصوص دلایل طولانی شدن زمان سیر در ترانزیت ریلی ایران گفت: بخشی از این زمان طولانی به کمبود لوکوموتیو و واگن بر میگردد که به دلیل سیاستهای صنعتی و تجاری اشتباه صورت گرفته در سالهای گذشته، هزینههای جبران آن افزایش یافته است. به طوری که هم اکنون با کمبود و فرسودگی لکوموتیو به عنوان پیشانی حمل و نقل ریلی مواجه هستیم.
وی افزود: مسئله دیگر در مکانهای تخلیه و بارگیری و خطوط انشعاب و مانووری است که به دلیل کمبود خطوط و لوکوموتیوهای مانووری و عملکرد نامناسب لکوموتیوهای مانوری موجود، زمان تخلیه تا چند روز افزایش یافته که در عمل باعث کاهش سرعت سیر از مبدا تا مقصد شده است.
ایشان با انتقاد از تصدی گری شرکت راه آهن ایران گفتند:
مشکل اصلی در این حوزه به نقش تصدیگری شرکت راه آهن بر می گردد. این در حالی است که اگر شرکت راه آهن صرفا نقش حاکمیتی و تنظیمگری را ایفا کند، بهرهوری بسیار بالاتری را شاهد خواهیم بود.