پیش‌بینی طلا در آستانه تصمیم فدرال رزرو؛ وقتی همه منتظر یک جمله از پاول‌اند

پیش‌بینی طلا در آستانه تصمیم فدرال رزرو؛ وقتی همه منتظر یک جمله از پاول‌اند

طلا، پس از ثبت رکورد تاریخی ۴٬۳۸۱ دلار در هفته گذشته، بار دیگر خود را در میانه‌ی میدان نیروهای متناقض بازار می‌بیند. بامداد سه‌شنبه، قیمت هر اونس تا کف ۳٬۸۸۶ دلار پایین آمد؛ اما عطش خریداران در قیمت‌های پایین و انتظار برای تصمیم تازه‌ی فدرال رزرو، دوباره چرخ بازار را برگرداند. اکنون، اونس جهانی با صعودی تازه وارد کانال ۴٬۰۰۰ دلار شده است.

در معاملات امروز، طلا در نرخ ۴٬۰۰۸ دلار معامله می‌شود و هم‌زمان نگاه تمام معامله‌گران و سیاست‌گذاران به واشنگتن دوخته شده است؛ جایی که «جروم پاول» در آستانه تصمیمی است که می‌تواند مسیر طلا، دلار و حتی سیاست جهانی را تغییر دهد.

طلایی که از اصلاح نمی‌ترسد

به گفته‌ی «کلوین ونگ» از OANDA، دلیل اصلی اصلاح اخیر، جابه‌جایی سرمایه از دارایی‌های امن به سمت سهام جهانی بوده است؛ حرکتی که معمولاً در پی خوش‌بینی به روند مذاکرات تجاری میان آمریکا و چین رخ می‌دهد. اما از منظر بنیادی، چشم‌انداز طلا همچنان صعودی ارزیابی می‌شود — نه فقط به‌عنوان پناهگاه در برابر تورم، بلکه به‌مثابه شاخصی از بی‌اعتمادی به ساختار فعلی نظام مالی جهان.

وقتی سیاست و بازار در یک نقطه تلاقی می‌کنند

فدرال رزرو احتمالاً در نشست امروز خود نرخ بهره را ۰٫۲۵ درصد کاهش خواهد داد. با این حال، بازار به چیزی فراتر از این نگاه می‌کند: کاهش شدیدتر ۰٫۵ درصدی، یا دست‌کم اشاره‌ای صریح از سوی پاول به تداوم سیاست انبساطی تا پایان سال.

شرط‌بندی‌های بازار برای سال آینده، کاهش حدود ۱٫۲۵ درصدی را پیش‌بینی می‌کنند، در حالی که خود فدرال رزرو تنها ۰٫۵ درصد کاهش را محتمل می‌داند. این واگرایی میان انتظارات بازار و سیاست‌گذار، همان جرقه‌ای است که می‌تواند حرکت بعدی طلا را رقم بزند.

اما همه‌چیز به نرخ بهره ختم نمی‌شود. آنچه تحلیل‌گران جدی‌تر دنبال می‌کنند، برنامه‌ی QT (کاهش ترازنامه فدرال رزرو) است.
در حال حاضر، بانک مرکزی آمریکا ماهانه حدود ۵ میلیارد دلار اوراق خزانه و ۳۵ میلیارد دلار اوراق رهنی (MBS) را سررسید می‌کند. اگر فدرال رزرو تصمیم بگیرد این روند را متوقف کند — یا حتی کُندتر پیش ببرد — می‌تواند سیگنالی قوی از پایان سیاست انقباضی باشد؛ و این، به‌معنای سوخت تازه برای بازار طلا خواهد بود.

وقتی تعرفه‌ها کم می‌شوند اما نگرانی‌ها باقی می‌مانند

آمارهای گمرکی نشان می‌دهد تعرفه‌های جدید آمریکا تنها ۱۰ درصد از صادرات هدف را پوشش می‌دهند — نصف میزانی که پیش‌تر پیش‌بینی می‌شد. اما این خبر خوب در برابر تهدید تعطیلی دولت آمریکا رنگ می‌بازد. هر گونه اختلال در فعالیت‌های دولت فدرال، می‌تواند ریسک اقتصادی را بالا ببرد و در نتیجه، جریان سرمایه را دوباره به سوی طلا هدایت کند.

در این میان، پیشرفت مذاکرات میان چین و آمریکا نیز به کاهش تقاضا برای دارایی‌های امن منجر شده است. اما هر تحلیل‌گر باتجربه‌ای می‌داند که صلح در جهان سرمایه‌داری همواره موقتی است.

رشد تاریخی و نشانه‌های پنهان

از ابتدای سال، طلا بیش از ۵۲ درصد رشد کرده است. بانک‌های مرکزی در حال خریدند، دولت‌ها بدهکارتر شده‌اند و سرمایه‌گذاران خرد به‌دنبال پناهگاه‌های واقعی‌تر از دلار و سهام می‌گردند. طلا دیگر تنها فلز زینتی یا نماد ثروت نیست — بلکه اعتراض خاموش بازار به سیاست‌های پولی معیوب جهان است.

در کنار طلا، سایر فلزات گران‌بها نیز در حال رشدند: نقره با افزایش ۱٫۵ درصدی به ۴۷٫۷۳ دلار رسیده، پلاتین در ۱٬۵۸۷ دلار معامله می‌شود و پالادیوم ۰٫۹ درصد رشد کرده است.

سخن آخر: بازارها گوش به زنگ یک جمله‌اند

همه‌چیز ممکن است به یک جمله از دهان پاول بستگی داشته باشد. اگر از «نرمش بیشتر پولی» سخن بگوید، طلا می‌تواند تا پایان سال بار دیگر رکورد تاریخی خود را پشت سر بگذارد. اما اگر سیگنالی از توقف کاهش نرخ‌ها بدهد، بازار احتمالاً وارد فاز استراحتی موقت خواهد شد.

در نهایت، شاید باید گفت طلا تنها دارایی‌ای است که از «بی‌اعتمادی» تغذیه می‌کند — بی‌اعتمادی به بانک‌ها، به دولت‌ها و به وعده‌ی تورم‌زده‌ی پول. هر چه این بی‌اعتمادی بیشتر شود، طلا نه‌تنها گران‌تر، بلکه باارزش‌تر خواهد شد.

برچسب‌ها