دنیای اقتصاد- حمید ملازاده : از بامداد امروز، ۱۷شهریور، بر اساس اعلام دولت، نرخ سوم بنزین -سوختی‌که با کارت آزاد جایگاه‌ها و برای مصرف بالاتر از سهمیه ۱۱۰ لیتری ماهانه عرضه می‌شود- دوبرابر شد و از ۵هزار به ۱۰هزار تومان رسید؛ درحالی‌که دو سهمیه یارانه‌ای (۶۰لیتر با ۱۵۰۰تومان و ۵۰لیتر با ۳۰۰۰تومان) بدون تغییر باقی ماند. این تصمیم هرچند نوعی تابوشکنی محسوب می‌شود؛ اما در دل چند واقعیت همزمان و به‌ظاهر ناسازگار اتخاذ شده است: از یک‌سو، کشور با کسری روزانه‌ای بین ۱۰ تا ۱۵‌میلیون لیتر بنزین دست‌به‌گریبان است که ریشه در رشد ساختاری و پایدار تقاضا دارد؛ از سوی دیگر، تورم نقطه‌به‌نقطه به بالای ۸۰ درصد رسیده، ریال در کف تاریخی خود معامله می‌شود و قیمت اقلامی مانند روغن و تخم‌مرغ جهش بی‌سابقه‌ای را تجربه کرده‌اند؛ شرایطی که در ادبیات سیاستگذاری، معمولا زمانی نامناسب برای دست‌زدن به بهای یک کالای لنگر است؛ کالایی که قیمتش مبنای تنظیم قیمت بسیاری از کالاهای دیگر و انتظارات تورمی در اقتصاد ایران محسوب می‌شود.