علیرضا عابدینی* در سال‌های اخیر، بخش عمده‌ای از مباحث مرتبط با مدیریت مالی شرکت‌ها بر چگونگی تامین منابع مالی متمرکز بوده است؛ درحالی‌که تجربه بازارهای سرمایه توسعه‌یافته نشان می‌دهد مزیت رقابتی بنگاه‌های بزرگ، بیش از آنکه در توانایی جذب منابع باشد، در نحوه تخصیص سرمایه میان واحدهای عملیاتی شکل می‌گیرد. به بیان دیگر، ارزش‌آفرینی در یک هلدینگ صرفا از مالکیت مجموعه‌ای از شرکت‌ها حاصل نمی‌شود، بلکه از توانایی آن در مدیریت سرمایه، مدیریت نقدینگی و مدیریت چرخه‌های زمانی جریان وجوه نقد ناشی می‌شود.