بازار مسکن تهران در شرایطی قرار گرفته که بسیاری از کارشناسان از آن به‌عنوان یک نقطه هشدار یاد می‌کنند؛ جایی که سهم هزینه مسکن در برخی مناطق به ۷۰ درصد سبد خانوار رسیده و هم‌زمان سرمایه‌گذاری در ساخت‌وساز روندی کاهشی دارد. در چنین فضایی، شهرداری تهران از طرحی تازه با عنوان «خانه‌ریز» رونمایی کرده است؛ ابزاری مالی که قرار است سرمایه‌های خرد مردم را وارد بازار ساخت کند و وعده می‌دهد مسیر خانه‌دار شدن را هموارتر سازد. اما آیا این طرح می‌تواند پاسخی به بحران فزاینده مسکن باشد؟

دنیای‌ اقتصاد: در بررسی لایحه بودجه‌۱۴۰۵ موضوع ساخت یک ورزشگاه بزرگ‌مقیاس و ۳ورزشگاه میان‌مقیاس از محل تهاتر اموال شهرداری به بحثی جنجالی انجامید. سید‌جعفر تشکری‌هاشمی با اشاره به جمع‌شدن زمین‌های چمن محلی و تبدیل آنها به رستوران از سوی مدیریت شهری، ساخت ۴ ورزشگاه بزرگ از سوی مدیریت شهری را کاری نمایشی دانست، اما علیرضا زاکانی شهردار تهران در دفاع از این پروژه تاکید کرد: صحبت از جمع‌شدن یک زمین چمن زیرپل تخفیف‌دادن تهران است، به‌جای کوچک‌کردن خود و شهرمان به‌دنبال اهداف بزرگی برای پایتخت هستیم.

دنیای‌ اقتصاد: جدال بر سر مجوزدار‌بودن یا نبودن خط‌۱۱ مترو به بررسی لایحه بودجه‌۱۴۰۵ رسید؛ تشکری‌هاشمی در این جلسه با استناد به ‌نامه کتبی دبیر شورای‌عالی ترافیک گفت: در سال‌۱۴۰۲ شورای‌عالی هماهنگی ترافیک کشور مطالعات خط‌ ۱۱ را دارای ایراد و ناقص دانست؛ در مرداد سال‌۱۴۰۴ نیز این شورا بر لزوم اصلاح طرح جامع شهرسازی به‌عنوان پیش‌نیاز تصویب خط‌۱۱ تاکید کرد؛ به این‌معنا که ابتدا باید طرح جامع شهرسازی تهران بازنگری و تصویب شود تا امکان بررسی و اظهارنظر درباره خط۱۱ فراهم شود. در آبان نیز مجددا شورای‌عالی ترافیک این موضوع را تکرار کرد. شهرداری تهران موظف است طرح جامع حمل‌ونقل و ترافیک و طرح جامع ریلی شهر را پیش از ارسال به شورای‌عالی هماهنگی ترافیک کشور، به شورای‌اسلامی شهر تهران ارائه و به تصویب برساند؛ درحالی‌که این اقدام انجام نشده‌است. ما نمی‌گوییم خط ساخته نشود؛ بلکه اصرار داریم ساخته شود، اما باید طرح تصویب‌شده و منابع مالی تامین شود.

دنیای اقتصاد : عطش چهره‌های سیاسی و آقازاده‌ها برای ورود به شورای شهر تهران، در برنامه «خانه‌اول»، محصول ویدئویی روزنامه «دنیای‌اقتصاد»، ریشه‌یابی شد. یک جامعه‌شناس و صاحب‌نظر مسائل شهری با حضور در این برنامه، «ساختار معیوب نهاد اداره شهر» از مرحله انتخابات شوراها تا انتصاب شهردار و در نهایت تصمیمات شهری را زیر ذره‌بین قرار داد و گفت: شهروندان تقریبا در هیچ یک از این فرآیندها شرایط «مشارکت واقعی» و نقش‌آفرینی مستقیم را ندارند. این عدم حضور، از یک سو رابطه متعارف شورا و شهرداری را به‌هم زده و از سوی دیگر مسائل پایتخت را در رانت شهری متمرکز کرده است.