اقتصادنیوز: تهران در روزهای نخست جنگ، برخلاف انتظارات، خالی نشد. بررسی‌های میدانی هزینه‌های اقامت در اطراف تهران و شهرهای شمالی نشان می‌دهد هزینه بالای اجاره ویلا و سوئیت مهم‌ترین مانع برای ترک موقت پایتخت بوده است.

شهرداری تهران از راه‌اندازی مرکز اختصاصی برای رسیدگی به آسیب‌دیدگان جنگ رمضان خبر داد. شهروندان برای اسکان اضطراری، پاکسازی معابر و منازل، برآورد خسارت و ارزیابی ایمنی ساختمان‌ها و ارزیابی خسارت وارده به خودروها می‌توانند به این مرکز مراجعه کنند. علاوه براین خدمات، مرکز جهادی حامی، آماده پاسخگویی به سوالات و رسیدگی به مشکلات حادثه‌دیدگان […]

دنیای اقتصاد : تجربه مواجهه شهر تهران با جنگ تحمیلی خرداد، از نگاه یک تیم مطالعات شهرسازی و زیرساختی، بیانگر «آسیب‌پذیری غیرقابل انکار برابر تهدیدهای نوین» است. پایتخت برای ارائه یک شبکه سریع و پاسخگو از پناهگاه‌های عمومی و خصوصی هنگام حوادث طبیعی و حملات نظامی به شهروندان، چاره‌ای جز «توسعه زیرزمینی» ندارد. ۱۰شرط برای «فضاهای دومنظوره در تراز منفی» وجود دارد.

دنیای‌ اقتصاد: حمل‌ونقل عمومی در تهران تا پایان جنگ رایگان شد. این خبری بود که رئیس کمیسیون عمران و حمل‌ونقل شورای‌شهر اعلام کرد، با این وجود به‌نظر می‌رسد که شهروندان از کاهش ارائه خدمات در بخش حمل‌ونقل عمومی در شرایط کنونی گلایه‌مند بوده و خواهان کاهش زمان حرکت قطارها و اتوبوس‌ها هستند و در صورتی‌که مدیریت شهری نتواند این خواسته را محقق کند، طبیعتا شهروندان نمی‌توانند برای جابه‌جایی درون‌شهری از این مُد حمل‌ونقلی که البته رایگان‌شده بهره بگیرند و ناگزیر به استفاده از روش‌های دیگری در جابه‌جایی شهری می‌شوند. البته طبیعتا مدیریت شهری برای بهبود کیفیت خدمات در بخش حمل‌ونقل عمومی با چالش‌هایی مواجه است، اما با توجه به افزایش جمعیت مسافران درون‌شهری و احتمال تقویت تعداد مسافران در سال‌جدید و پس از پایان جنگ، انتظار می‌رود که مدیریت شهری بتواند از ظرفیت دولت برای ارتقای ناوگان حمل‌ونقل عمومی بهره‌گرفته و بهترین کیفیت در جابه‌جایی دورن‌شهری عمومی را به شهروندان تهرانی ارائه کند.

سیدمحسن فاضلیان، عضو هیات مدیره بانک مسکن، از حضور مستمر و شبانه‌روزی متخصصان حوزه فناوری اطلاعات برای تضمین پایداری خدمات، پاسخگویی شایسته و روان‌سازی فرایندها خبر داد.

دنیای اقتصاد - محمدحسین باقی : فرش‌های قرمز ناپدید شده‌بودند.کاشی‌های سرامیکی زیر ته‌سیگار و کثیفی دفن شده‌بودند. پنجره‌های شیشه‌ای رنگی خرد شده‌بودند. ساختمان‌های مسکونی بزرگ سن‌پترزبورگ، جواهرات کوچک پایتخت امپراتوری سابق روسیه، پس از انقلاب ۱۹۱۷ دچار زوال طولانی شدند. دولت کمونیست آنها را به آپارتمان‌های اشتراکی تقسیم کرد و اجازه داد تا فرسوده شوند، اما در سال‌های اخیر این روند معکوس شد. صاحبان آپارتمان‌های جدید، متخصصان حفاظت از آثار تاریخی و داوطلبان، ارزش این ساختمان‌های (روزگاری) زیبا و احیای آنها را دریافتند. برنامه‌های پیام‌رسان به همسایگان سابقا منزوی اجازه سازماندهی دادند، درحالی‌که رسانه‌های اجتماعی راه‌پله‌های مرمری را به پس‌زمینه‌های تیک‌تاک و اینستاگرام تبدیل کردند. این بهبود زیبایی‌شناختی به‌تدریج به خوراک برای نوعی ظریف از کنشگری مردمی تبدیل شد. همزمان با تشدید محدودیت‌های سیاسی، مردم در عوض به‌دنبال رضایت در تاریخ محلی و حفظ معماری بودند.