دو جنگ را در یک سال از سر گذراندیم. از سر که هنوز نگذشته است اما می شود به عنوانِ« سرگذشت» خواند و عبرت روزانه اش کرد.دیدیم که هر کجا دشمن احساس تفرقه در میان ما کرد، چکمه هایش را پوشید و به در و دیوار کوبید. نمی گوییم تفرقه را دید، نه. همین احساس تفرقه کافی بود تا پا، پیش بگذارد.