دانلود اپلیکیشن
زمان
12:30:35
بعدازظهر
تاریخ
یکشنبه
6 مهر 1399

به گزارش سیگنال به نقل از بورس پرس،

به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، شرکت گسترش صنایع پیام از برنامه افزایش سرمایه 50 درصدی از یک محل خبر داد.

براین اساس، “لپیام” درنظر دارد سرمایه فعلی را از 18 به 27 میلیارد تومان برساند. تامین مالی این شرکت حاضر در تابلو نارنجی بازار پایه فرابورس از محل سایر اندوخته ها اعمال خواهد شد تا قادر به اصلاح ساختار مالی شود.

تلگرام اصلی بورس پرس : t.me/boursepressir

برای مشاهده جدیدترین تحلیل ها، اخبار، مقالات و قیمت های لحظه ای سهام به وب سایت سیگنال مراجعه و یا اپلیکیشن سیگنال را دریافت نمایید.

به گزارش سیگنال به نقل از رادیو سهام،

با محدودیت‌هایی که اخیرا سازمان بورس بر سر راه رشد شتابان قیمت‌ها در بازار سرمایه قرار داد، بازارپایه این روزها به همان دامنه نوسان محدود خود اکتفا کرده و روزهای نسبتا آرامی را می‌گذراند.

به گزارش رادیو سهام، سهامداران این بازار شاید حتی منتظر مشخص شدن نتیجه بحث «حبابی بودن» یا «حبابی نبودن» بازار بین فعالان و مدیران بازار هم نمانند. تعریف «حجم مبنا» در بازارپایه سبب منتفی شدن ابطال سلیقه‌ای معاملات شد و اگر مدیران سازمان فکری برای «کشف قیمت» سلیقه‌ای در هنگام گشایش نمادها کنند، خدمت بزرگی به بازارپایه خواهند کرد. در گزارش پیش‌رو به برخی از رویدادهای یک هفته گذشته «بازار پایه فرابورس» پرداخته می‌شود تا کمکی هر چند اندک به علاقه‌مندان و سرمایه‌گذاران در این بازار پرریسک باشد.

نماد شرکت «سولیران» (فسلیر) بیش از 6 ماه است که بسته شده و برای چندمین بار آگهی ادامه تعلیق آن سه‌شنبه گذشته روی کدال منتشر شد. این شرکت که در سال 1343 در زمینی 20 هکتاری در جاده (قدیم) کرج تاسیس شد، سال‌ها به‌عنوان بزرگ‌ترین سازنده سازه‌های فلزی سبک و سنگین و به‌ویژه سوله در ایران (و حتی مدتی در خاورمیانه) بود. اما به تدریج با رشد و ارتقای فناوری سازه‌های فلزی، کارگاه‌ها و کارخانه‌های فراوانی به‌عنوان رقیب این شرکت به میدان آمدند که مدیریت دولتی فسلیر نتوانست به موقع خود را با شرایط جدید تطبیق دهد. وضعیت به‌گونه‌ای شد که بزرگ‌ترین شرکت خاورمیانه در دهه‌های قبل، در ابتدای دهه 90 شمسی به کمتر از یک درصد سهم بازار سازه‌های فلزی قانع بود تا با تمام ظرفیت کار کند، اما باز هم نمی‌توانست از عهده آن برآید. اگر این نکته را هم در نظر بگیریم که حجم عملیات عمرانی سازمان تامین اجتماعی و شرکت‌های زیرمجموعه‌اش به تنهایی تکافوی چند برابر ظرفیت این شرکت را می‌داد، متوجه خواهیم شد که اراده یا توانی برای ایجاد هم‌افزایی با سازمان مزبور در این شرکت وجود نداشت. مدیران این شرکت تا یکی دو سال پیش، حتی روی خوشی به حضور سهامداران در مجامع هم نشان نداده و ‌بارها سهامداران را در روز مجمع به شرکت راه نمی‌دادند. برای این کار هم به قانون تجارت استناد می‌کردند که سهامدار باید روزهای قبل از برگزاری مجمع، برگه ورود دریافت کند. گرچه استناد به قانون تجارت از لحاظ ظاهری اشکالی نداشت اما سال‌هاست که به‌صورت عرفی چنین تشریفاتی کنار گذاشته شده و هیچ شرکتی به این شکل با سهامدار برخورد نمی‌کند، به ویژه آنکه برای رفت و آمد به سولیران و دریافت برگه ورود، نزدیک‌ترین سهامداران یعنی پایتخت‌نشینان هم باید حداقل یک نصف روز وقت خود را صرف کنند. البته با شکایت سهامداران به نماینده سازمان بورس و تذکر وی به مدیران شرکت، مدتی است این مشکل حل شده است. مجمع فوق‌العاده فسلیر در اول آبان‌ماه سال گذشته برای بررسی وضعیت شمولیت ماده 141 قانون تجارت و تصمیم درباره ادامه کار شرکت تشکیل شد. در این جلسه مطرح شد هیات مدیره تقاضای انحلال شرکت را دارند، ولی نماینده سازمان بورس در آن جلسه به ماده‌ای از اساس‌نامه شرکت اشاره کرد که طبق آن باید هیات‌مدیره گزارشی درباره دلایل تصمیم انحلال ارائه دهند. قرار شد تا آماده شدن این گزارش جلسه مجمع با تنفس دو هفته‌ای دوباره برگزار شود، ولی پس از چندبار تنفس که مجمع فوق‌العاده را تا نیمه آذرماه به درازا کشاند، ظاهرا گزارش انحلال آماده نشد و در آخرین جلسه فوق‌العاده با نظر سهامدار عمده، مقرر شد اجازه فروش برخی از دارایی‌های مازاد شرکت به هیات‌مدیره داده شود تا با وجه آن نسبت به اصلاح ساختار مالی یعنی عمدتا تسویه بدهی‌های شرکت اقدام شود. در نامه شفاف‌سازی که از سوی سهامدار عمده (شستا) در آخرین روزهای سال گذشته روی کدال قرار گرفت، به این نظر حسابرس شرکت اشاره شده بود که استاندارد حسابرسی مشخصی برای گزارش انحلال وجود ندارد که براساس آن حسابرس نظر بدهد. شاید همین نظر حسابرس دستاویزی برای تاخیر در تهیه این گزارش بوده، اگرچه در همین نامه اشاره شد که گزارش انحلال تهیه و به حسابرس برای اظهار نظر داده شده است. فسلیر زیرمجموعه «سرمایه‌گذاری تامین اجتماعی» (شستا) است که هفته پیش خبر عرضه اولیه‌ دقیقه نودی‌اش، تاثیر زیادی بر معاملات بازار گذاشت و هسته‌های معاملاتی بورس و فرابورس را درگیر خود کرد. یکی از مدیران شستا مدتی پیش در مصاحبه‌ای گفت که از چندصد شرکت شستا همگی سودده شده‌اند و تنها تعداد انگشت‌شماری زیان‌ده باقی مانده‌اند که درمورد آنها تصمیم مناسب گرفته خواهد شد. احتمالا یکی از آن شرکت‌های انگشت‌شمار همین سولیران است که تصمیم به انحلال آن گرفته‌اند. براساس صورت‌های مالی حسابرسی نشده دوره 9 ماهه منتهی به پایان آذرماه، سولیران بیش از (238) تومان زیان انباشته به‌ازای هر سهم دارد. با توجه به موارد مشابه قبلی بعید به نظر می‌رسد نماد این شرکت در بازارپایه باز شود، مگر آنکه انحلال آن منتفی شود.

بازارپایه هفته گذشته یک میهمان جدید داشت. «توسعه بین‌المللی صنعت گردشگری پدیده شاندیز» با نماد گتوشا در تابلوی نارنجی بازارپایه درج شد و همزمان اطلاعیه‌های مالی آن روی کدال قرار گرفت. پدیده شاندیز یکی از پرحاشیه‌ترین شرکت‌های دهه اخیر ایران لقب گرفت که بیشتر فعالان اقتصادی درباره آن کم و بیش اطلاعاتی دارند. البته شرکتی که سهام آن به نام پدیده شاندیز و با تبلیغات فراوان تلویزیونی به مردم عادی فروخته شد گتوشا نبود، بلکه یکی از زیرمجموعه‌های گتوشا به نام شرکت سهامی خاص «ابنیه و ساختمان پدیده شاندیز» بود. اولین تخلف در این زمینه فروش سهام یک شرکت سهامی خاص به عموم بود که در بلبشوی مدیریتی دولت وقت، کسی معترض آن نشد. سهام چند صد تومانی عرضه‌شده به تدریج و با گذشت چند سال به رقم 12 هزارتومان رسید و در همین اثنی نهادهای نظارتی حساس شده و محدودیت‌هایی را در خرید و فروش سهام ایجاد کردند. پس از آن هم برای مسوولان این پروژه بزرگ پرونده‌ای تشکیل شد که نهایتا رای قطعی دادگاه آن در سال گذشته صادر شد. براساس رای دادگاه بخشی از زیان سهامداران ابنیه با اختصاص سهام هلدینگ بالاسری یعنی گتوشا که متعلق به بنیان‌گذار مجموعه پدیده بود جبران شد. در واقع سهامداران ابنیه، سهامدار گتوشا هم شدند که ممکن است از منتظران برای فروش سهام خود همزمان با بازگشایی نماد باشند. سهام زیرمجموعه گتوشا که به‌طور خلاصه «ابنیه» نامیده می‌شود، چند سالی است که در سامانه‌ای که یکی از زیرمجموعه‌های گتوشا طراحی کرده، معامله می‌شود. برای شروع معاملات گتوشا باید منتظر تصمیم فرابورس در گشایش نماد ماند. مدیرعامل گتوشا هم اخیرا به یکی از فعالان بورس سپرده شد که سابقه مدیریت در برخی از کارگزاری‌ها و شرکت‌های حقوقی را در پرونده خود دارد. «بانک صادرات» (وبصادر) و «موسسه مالی اعتباری ملل» (وملل) هم از طلبکاران پروژه‌های پدیده شاندیز بودند که براساس حکم دادگاه به‌جای طلبشان، سهامدار گتوشا شدند. برای آنکه حضور بانک‌ها در مدیریت مجموعه گتوشا مغایرتی با قانون عدم بنگاهداری بانک‌ها نداشته باشد، ظاهرا مصوبه‌ای در جلسه سران سه قوه برای مستثنی کردن این مورد به تصویب رسید. گفته می‌شود فرابورس برای بازگشایی منصفانه نماد گتوشا از برخی از نهادهای مالی بازار سرمایه خواسته است، گزارشی از ارزش این نماد تهیه کنند که در صورت صحت راه حل خوبی برای کشف قیمت مناسب نمادهای بازار پایه است.

نماد توسعه مربوط به «موسسه اعتباری توسعه» پس از پنج سال که بدون وقفه باز بود و به‌جز در مواقع تغییرات بازار توافقی (پایه) برای هیچ رویداد شرکتی یا مجمعی بسته نشده بود، روز یکشنبه متوقف شد و تمام معاملات حدود 2 میلیونی آن باطل شد. استناد ناظر برای تعلیق نماد هم، بند هفتم از ماده 13 «دستورالعمل معاملات فرابورس» است که مدتی است تقریبا برای تعلیق همه نمادهای فرابورسی به‌کار می‌رود. در این بند به سه دلیل برای تعلیق نماد اشاره شده که از جمله «ظن دستکاری در قیمت» است که با توجه به دامنه نوسان یک درصدی بعید است مصداقی داشته باشد. دو بند دیگر این ماده «ظن تغییر مدیریت کنترلی» و «نیاز به بررسی وضعیت شفافیت اطلاعاتی ناشر » است که با توجه به تعیین هیات‌ سرپرستی برای تعیین تکلیف موسسه در سال گذشته، احتمال دومی بیشتر است. تعلیق نماد حداکثر تا ششم اردیبهشت ادامه دارد، مگر آنکه دوباره تمدید شود.

«بانک گردشگری» (وگردش) اخیرا خبرهایی از فروش بخشی از دارایی‌های تملیکی و سرمایه‌گذاری‌هایش را منتشر کرد. از جمله ساختمانی در خیابان وزرای تهران را که سال گذشته در ازای طلب مشتریانش تملیک کرده بود، با سود 70 میلیارد تومانی به‌صورت نقد و اقساط به فروش رساند. همچنین نامه دیگری درباره فروش یکی از سرمایه‌گذاری‌های این بانک با سود 1200 میلیارد تومانی منتشر شد. البته این دارایی در سال 96 هم یک بار فروخته شده بود و پس از حدود سه سال و ناتوانی خریدار از پرداخت اقساط، در اسفند پارسال معامله فسخ (اقاله) و به شرکت دیگری فروخته شد. بدیهی است با توجه به موج تورمی یکی، دو سال اخیر و رشد قیمت کارشناسی این سرمایه‌گذاری، سود قابل توجهی شناسایی شد. باید ببینیم فروش این دارایی تا پیش از موج تورمی (احتمالی) بعدی به نتیجه می‌رسد یا خیر که البته در هر دو حالت، صورت‌های مالی این بانک را زینت خواهد داد.

در روزهایی که گونه جدید ویروس کرونا برگزاری مجامع شرکت‌های بورسی را با محدودیت مواجه کرده است، «گسترش صنایع پیام» (لپیام) توانست مجمع سالانه دوره منتهی به آذرماه 1397 خود را با یک‌سال تاخیر در روز نهم فروردین برگزار کند. یکی از محدودیت‌های اعلام شده برای برگزاری مجامع شرکت‌های بورسی حضور حداکثر 15 نفر در مجمع است که این شرط احتمالا با هماهنگی سهامداران تامین شد. لپیام برای سال مالی مزبور، اضافه شدن حدود (12) تومان زیان به‌صورت‌های مالی را مورد تایید قرار داد تا مجموع زیان انباشته‌اش به ازای هر سهم به بیش از (40) تومان برسد. مدیران لپیام قصد داشتند مجمع منتهی به پایان آذر 1398 را در آخرین موعد مجاز یعنی روز 31 فروردین برگزار کنند که چون صورت‌های مالی حسابرسی شده آماده نبود، آن را لغو کردند. با برگزاری این مجمع لپیام آماده ارتقا از بازار نارنجی به بازار زرد خواهد بود. براساس صورت‌های مالی حسابرسی نشده منتهی به پایان آذر 1398 به ازای هر سهم 125 ریال سود شناسایی شده که عمدتا ناشی از فروش سرمایه‌گذاری‌ها به‌صورت سهام در بورس بوده است. نماد لپیام پس از مجمع سالانه بازگشایی شد و با وجود دوبار کشف قیمت با رشد قیمتی حدود 15 درصد و حجم حدود 5/ 1 میلیونی در بازگشایی دوم مورد تایید ناظر قرار نگرفت و نهایتا روز بعد با محدودیت نوسان بازگشایی شد. مدیران سازمان بورس دامنه بازگشایی نمادهای بازار پایه را که قبلا براساس یک توافق نانوشته کمتر از 30 درصد بود، مدتی است به شدت محدود کرده و تنها به تغییرات تک‌رقمی و ترجیحا همان دامنه نوسان محدود روزانه رضایت می‌دهند.

نماد شرکت «مهندسی و ساختمان صنایع نفت» (شساخت) که از زیرمجموعه‌های «صندوق بازنشستگی کارکنان صنعت نفت» است، سه‌شنبه هفته گذشته در تابلوی زرد بازگشایی و در قیمت 2700 تومان 75 میلیون سهم معامله شد. ناظر فرابورس که اخیرا در رشد قیمتی هنگام بازگشایی نمادهای بازارپایه تنها به رشدهای تک‌رقمی رضایت می‌داد، این کشف قیمت 27 برابر قیمت اسمی را تایید کرد.

در نماد فنرژی مربوط به شرکت «گسترش صنایع انرژی آذرآب» شاهد تنزل از تابلوی زرد به نارنجی بودیم که به‌خاطر عدم اظهار نظر حسابرس نسبت به‌صورت‌های مالی دوره منتهی به پایان آذر ماه 1398 رخ داد. این صورت‌های مالی روز چهارشنبه دو هفته قبل روی کدال قرار گرفت و کمیته درج فرابورس در جلسه روز شنبه هفته قبل، تغییر تابلو را به تصویب رساند. فنرژی روز سوم اردیبهشت را برای برگزاری مجمع سالانه تعیین کرده است. پیش از این درباره فنرژی و شرکت بالاسری آن یعنی «صنایع آذرآب» (فاذر) گفته بودم.

برای مشاهده جدیدترین تحلیل ها، اخبار، مقالات و قیمت های لحظه ای سهام به وب سایت سیگنال مراجعه و یا اپلیکیشن سیگنال را دریافت نمایید.

به گزارش سیگنال به نقل از دنیای اقتصاد،

ماجرای یک انحلال اختیاری در بازار پایه

نماد شرکت «سولیران» (فسلیر) بیش از 6 ماه است که بسته شده و برای چندمین بار آگهی ادامه تعلیق آن سه‌شنبه گذشته روی کدال منتشر شد. این شرکت که در سال 1343 در زمینی 20 هکتاری در جاده (قدیم) کرج تاسیس شد، سال‌ها به‌عنوان بزرگ‌ترین سازنده سازه‌های فلزی سبک و سنگین و به‌ویژه سوله در ایران (و حتی مدتی در خاورمیانه) بود. اما به تدریج با رشد و ارتقای فناوری سازه‌های فلزی، کارگاه‌ها و کارخانه‌های فراوانی به‌عنوان رقیب این شرکت به میدان آمدند که مدیریت دولتی فسلیر نتوانست به موقع خود را با شرایط جدید تطبیق دهد. وضعیت به‌گونه‌ای شد که بزرگ‌ترین شرکت خاورمیانه در دهه‌های قبل، در ابتدای دهه 90 شمسی به کمتر از یک درصد سهم بازار سازه‌های فلزی قانع بود تا با تمام ظرفیت کار کند، اما باز هم نمی‌توانست از عهده آن برآید. اگر این نکته را هم در نظر بگیریم که حجم عملیات عمرانی سازمان تامین اجتماعی و شرکت‌های زیرمجموعه‌اش به تنهایی تکافوی چند برابر ظرفیت این شرکت را می‌داد، متوجه خواهیم شد که اراده یا توانی برای ایجاد هم‌افزایی با سازمان مزبور در این شرکت وجود نداشت. مدیران این شرکت تا یکی دو سال پیش، حتی روی خوشی به حضور سهامداران در مجامع هم نشان نداده و ‌بارها سهامداران را در روز مجمع به شرکت راه نمی‌دادند. برای این کار هم به قانون تجارت استناد می‌کردند که سهامدار باید روزهای قبل از برگزاری مجمع، برگه ورود دریافت کند. گرچه استناد به قانون تجارت از لحاظ ظاهری اشکالی نداشت اما سال‌هاست که به‌صورت عرفی چنین تشریفاتی کنار گذاشته شده و هیچ شرکتی به این شکل با سهامدار برخورد نمی‌کند، به ویژه آنکه برای رفت و آمد به سولیران و دریافت برگه ورود، نزدیک‌ترین سهامداران یعنی پایتخت‌نشینان هم باید حداقل یک نصف روز وقت خود را صرف کنند. البته با شکایت سهامداران به نماینده سازمان بورس و تذکر وی به مدیران شرکت، مدتی است این مشکل حل شده است. مجمع فوق‌العاده فسلیر در اول آبان‌ماه سال گذشته برای بررسی وضعیت شمولیت ماده 141 قانون تجارت و تصمیم درباره ادامه کار شرکت تشکیل شد. در این جلسه مطرح شد هیات مدیره تقاضای انحلال شرکت را دارند، ولی نماینده سازمان بورس در آن جلسه به ماده‌ای از اساس‌نامه شرکت اشاره کرد که طبق آن باید هیات‌مدیره گزارشی درباره دلایل تصمیم انحلال ارائه دهند. قرار شد تا آماده شدن این گزارش جلسه مجمع با تنفس دو هفته‌ای دوباره برگزار شود، ولی پس از چندبار تنفس که مجمع فوق‌العاده را تا نیمه آذرماه به درازا کشاند، ظاهرا گزارش انحلال آماده نشد و در آخرین جلسه فوق‌العاده با نظر سهامدار عمده، مقرر شد اجازه فروش برخی از دارایی‌های مازاد شرکت به هیات‌مدیره داده شود تا با وجه آن نسبت به اصلاح ساختار مالی یعنی عمدتا تسویه بدهی‌های شرکت اقدام شود. در نامه شفاف‌سازی که از سوی سهامدار عمده (شستا) در آخرین روزهای سال گذشته روی کدال قرار گرفت، به این نظر حسابرس شرکت اشاره شده بود که استاندارد حسابرسی مشخصی برای گزارش انحلال وجود ندارد که براساس آن حسابرس نظر بدهد. شاید همین نظر حسابرس دستاویزی برای تاخیر در تهیه این گزارش بوده، اگرچه در همین نامه اشاره شد که گزارش انحلال تهیه و به حسابرس برای اظهار نظر داده شده است. فسلیر زیرمجموعه «سرمایه‌گذاری تامین اجتماعی» (شستا) است که هفته پیش خبر عرضه اولیه‌ دقیقه نودی‌اش، تاثیر زیادی بر معاملات بازار گذاشت و هسته‌های معاملاتی بورس و فرابورس را درگیر خود کرد. یکی از مدیران شستا مدتی پیش در مصاحبه‌ای گفت که از چندصد شرکت شستا همگی سودده شده‌اند و تنها تعداد انگشت‌شماری زیان‌ده باقی مانده‌اند که درمورد آنها تصمیم مناسب گرفته خواهد شد. احتمالا یکی از آن شرکت‌های انگشت‌شمار همین سولیران است که تصمیم به انحلال آن گرفته‌اند. براساس صورت‌های مالی حسابرسی نشده دوره 9 ماهه منتهی به پایان آذرماه، سولیران بیش از (238) تومان زیان انباشته به‌ازای هر سهم دارد. با توجه به موارد مشابه قبلی بعید به نظر می‌رسد نماد این شرکت در بازارپایه باز شود، مگر آنکه انحلال آن منتفی شود.

بازارپایه هفته گذشته یک میهمان جدید داشت. «توسعه بین‌المللی صنعت گردشگری پدیده شاندیز» با نماد گتوشا در تابلوی نارنجی بازارپایه درج شد و همزمان اطلاعیه‌های مالی آن روی کدال قرار گرفت. پدیده شاندیز یکی از پرحاشیه‌ترین شرکت‌های دهه اخیر ایران لقب گرفت که بیشتر فعالان اقتصادی درباره آن کم و بیش اطلاعاتی دارند. البته شرکتی که سهام آن به نام پدیده شاندیز و با تبلیغات فراوان تلویزیونی به مردم عادی فروخته شد گتوشا نبود، بلکه یکی از زیرمجموعه‌های گتوشا به نام شرکت سهامی خاص «ابنیه و ساختمان پدیده شاندیز» بود. اولین تخلف در این زمینه فروش سهام یک شرکت سهامی خاص به عموم بود که در بلبشوی مدیریتی دولت وقت، کسی معترض آن نشد. سهام چند صد تومانی عرضه‌شده به تدریج و با گذشت چند سال به رقم 12 هزارتومان رسید و در همین اثنی نهادهای نظارتی حساس شده و محدودیت‌هایی را در خرید و فروش سهام ایجاد کردند. پس از آن هم برای مسوولان این پروژه بزرگ پرونده‌ای تشکیل شد که نهایتا رای قطعی دادگاه آن در سال گذشته صادر شد. براساس رای دادگاه بخشی از زیان سهامداران ابنیه با اختصاص سهام هلدینگ بالاسری یعنی گتوشا که متعلق به بنیان‌گذار مجموعه پدیده بود جبران شد. در واقع سهامداران ابنیه، سهامدار گتوشا هم شدند که ممکن است از منتظران برای فروش سهام خود همزمان با بازگشایی نماد باشند. سهام زیرمجموعه گتوشا که به‌طور خلاصه «ابنیه» نامیده می‌شود، چند سالی است که در سامانه‌ای که یکی از زیرمجموعه‌های گتوشا طراحی کرده، معامله می‌شود. برای شروع معاملات گتوشا باید منتظر تصمیم فرابورس در گشایش نماد ماند. مدیرعامل گتوشا هم اخیرا به یکی از فعالان بورس سپرده شد که سابقه مدیریت در برخی از کارگزاری‌ها و شرکت‌های حقوقی را در پرونده خود دارد. «بانک صادرات» (وبصادر) و «موسسه مالی اعتباری ملل» (وملل) هم از طلبکاران پروژه‌های پدیده شاندیز بودند که براساس حکم دادگاه به‌جای طلبشان، سهامدار گتوشا شدند. برای آنکه حضور بانک‌ها در مدیریت مجموعه گتوشا مغایرتی با قانون عدم بنگاهداری بانک‌ها نداشته باشد، ظاهرا مصوبه‌ای در جلسه سران سه قوه برای مستثنی کردن این مورد به تصویب رسید. گفته می‌شود فرابورس برای بازگشایی منصفانه نماد گتوشا از برخی از نهادهای مالی بازار سرمایه خواسته است، گزارشی از ارزش این نماد تهیه کنند که در صورت صحت راه حل خوبی برای کشف قیمت مناسب نمادهای بازار پایه است.

نماد توسعه مربوط به «موسسه اعتباری توسعه» پس از پنج سال که بدون وقفه باز بود و به‌جز در مواقع تغییرات بازار توافقی (پایه) برای هیچ رویداد شرکتی یا مجمعی بسته نشده بود، روز یکشنبه متوقف شد و تمام معاملات حدود 2 میلیونی آن باطل شد. استناد ناظر برای تعلیق نماد هم، بند هفتم از ماده 13 «دستورالعمل معاملات فرابورس» است که مدتی است تقریبا برای تعلیق همه نمادهای فرابورسی به‌کار می‌رود. در این بند به سه دلیل برای تعلیق نماد اشاره شده که از جمله «ظن دستکاری در قیمت» است که با توجه به دامنه نوسان یک درصدی بعید است مصداقی داشته باشد. دو بند دیگر این ماده «ظن تغییر مدیریت کنترلی» و «نیاز به بررسی وضعیت شفافیت اطلاعاتی ناشر » است که با توجه به تعیین هیات‌ سرپرستی برای تعیین تکلیف موسسه در سال گذشته، احتمال دومی بیشتر است. تعلیق نماد حداکثر تا ششم اردیبهشت ادامه دارد، مگر آنکه دوباره تمدید شود.

«بانک گردشگری» (وگردش) اخیرا خبرهایی از فروش بخشی از دارایی‌های تملیکی و سرمایه‌گذاری‌هایش را منتشر کرد. از جمله ساختمانی در خیابان وزرای تهران را که سال گذشته در ازای طلب مشتریانش تملیک کرده بود، با سود 70 میلیارد تومانی به‌صورت نقد و اقساط به فروش رساند. همچنین نامه دیگری درباره فروش یکی از سرمایه‌گذاری‌های این بانک با سود 1200 میلیارد تومانی منتشر شد. البته این دارایی در سال 96 هم یک بار فروخته شده بود و پس از حدود سه سال و ناتوانی خریدار از پرداخت اقساط، در اسفند پارسال معامله فسخ (اقاله) و به شرکت دیگری فروخته شد. بدیهی است با توجه به موج تورمی یکی، دو سال اخیر و رشد قیمت کارشناسی این سرمایه‌گذاری، سود قابل توجهی شناسایی شد. باید ببینیم فروش این دارایی تا پیش از موج تورمی (احتمالی) بعدی به نتیجه می‌رسد یا خیر که البته در هر دو حالت، صورت‌های مالی این بانک را زینت خواهد داد.

در روزهایی که گونه جدید ویروس کرونا برگزاری مجامع شرکت‌های بورسی را با محدودیت مواجه کرده است، «گسترش صنایع پیام» (لپیام) توانست مجمع سالانه دوره منتهی به آذرماه 1397 خود را با یک‌سال تاخیر در روز نهم فروردین برگزار کند. یکی از محدودیت‌های اعلام شده برای برگزاری مجامع شرکت‌های بورسی حضور حداکثر 15 نفر در مجمع است که این شرط احتمالا با هماهنگی سهامداران تامین شد. لپیام برای سال مالی مزبور، اضافه شدن حدود (12) تومان زیان به‌صورت‌های مالی را مورد تایید قرار داد تا مجموع زیان انباشته‌اش به ازای هر سهم به بیش از (40) تومان برسد. مدیران لپیام قصد داشتند مجمع منتهی به پایان آذر 1398 را در آخرین موعد مجاز یعنی روز 31 فروردین برگزار کنند که چون صورت‌های مالی حسابرسی شده آماده نبود، آن را لغو کردند. با برگزاری این مجمع لپیام آماده ارتقا از بازار نارنجی به بازار زرد خواهد بود. براساس صورت‌های مالی حسابرسی نشده منتهی به پایان آذر 1398 به ازای هر سهم 125 ریال سود شناسایی شده که عمدتا ناشی از فروش سرمایه‌گذاری‌ها به‌صورت سهام در بورس بوده است. نماد لپیام پس از مجمع سالانه بازگشایی شد و با وجود دوبار کشف قیمت با رشد قیمتی حدود 15 درصد و حجم حدود 5/ 1 میلیونی در بازگشایی دوم مورد تایید ناظر قرار نگرفت و نهایتا روز بعد با محدودیت نوسان بازگشایی شد. مدیران سازمان بورس دامنه بازگشایی نمادهای بازار پایه را که قبلا براساس یک توافق نانوشته کمتر از 30 درصد بود، مدتی است به شدت محدود کرده و تنها به تغییرات تک‌رقمی و ترجیحا همان دامنه نوسان محدود روزانه رضایت می‌دهند.

نماد شرکت «مهندسی و ساختمان صنایع نفت» (شساخت) که از زیرمجموعه‌های «صندوق بازنشستگی کارکنان صنعت نفت» است، سه‌شنبه هفته گذشته در تابلوی زرد بازگشایی و در قیمت 2700 تومان 75 میلیون سهم معامله شد. ناظر فرابورس که اخیرا در رشد قیمتی هنگام بازگشایی نمادهای بازارپایه تنها به رشدهای تک‌رقمی رضایت می‌داد، این کشف قیمت 27 برابر قیمت اسمی را تایید کرد.

در نماد فنرژی مربوط به شرکت «گسترش صنایع انرژی آذرآب» شاهد تنزل از تابلوی زرد به نارنجی بودیم که به‌خاطر عدم اظهار نظر حسابرس نسبت به‌صورت‌های مالی دوره منتهی به پایان آذر ماه 1398 رخ داد. این صورت‌های مالی روز چهارشنبه دو هفته قبل روی کدال قرار گرفت و کمیته درج فرابورس در جلسه روز شنبه هفته قبل، تغییر تابلو را به تصویب رساند. فنرژی روز سوم اردیبهشت را برای برگزاری مجمع سالانه تعیین کرده است. پیش از این درباره فنرژی و شرکت بالاسری آن یعنی «صنایع آذرآب» (فاذر) گفته بودم.

artava@chmail.ir

برای مشاهده جدیدترین تحلیل ها، اخبار، مقالات و قیمت های لحظه ای سهام به وب سایت سیگنال مراجعه و یا اپلیکیشن سیگنال را دریافت نمایید.

به گزارش سیگنال به نقل از رادیو سهام،

آگهی‌های فروش بلوک‌های (اکثرا) غیرمدیریتی از شرکت‌های بازارپایه در سایت فرابورس عمدتا بدون مشتری مانده که ظاهرا این سهامداران باید قصد خود را برای عرضه سهامشان به‌صورت بلوکی، طی یک آگهی رسمی به اطلاع بازار برسانند تا احتمالا پس از عدم موفقیت در فروش بتوانند به شکل خرد عرضه را شروع کنند. در نمادهای پرریسک فرابورسی چه می‌گذرد؟

به گزارش رادیو سهام، طی چندماه اخیر آگهی‌های پی‌درپی برای فروش بلوک‌های (اکثرا) غیرمدیریتی از شرکت‌های بازارپایه روی سایت فرابورس منتشر شده که عمدتا بدون مشتری مانده است. دلیل اصلی این حجم از اطلاعیه‌ها را می‌توان به محدودیت عرضه سهم توسط سهامداران عمده در بازارپایه مرتبط دانست که با تغییر قوانین بازارپایه در چندماه قبل، اجرایی شد.

ظاهرا این سهامداران باید قصد خود را برای عرضه سهامشان به‌صورت بلوکی، طی یک آگهی رسمی به اطلاع بازار برسانند تا احتمالا پس از عدم موفقیت در فروش بتوانند به شکل خرد عرضه را شروع کنند.

از طرفی در بیشتر نمادهای بازارپایه قیمت‌ها آنچنان رشد کرده که خرید برخی از این بلوک‌ها نه تنها با در نظر گرفتن معیارهای «سودآوری آتی»، بلکه حتی با در نظر گرفتن «ارزش جایگزینی» هم برای کسی به صرفه یا جذاب نیست. در گزارش پیش‌رو به برخی از رویدادهای یک هفته گذشته «بازار پایه فرابورس» پرداخته می‌شود تا کمکی هرچند اندک به علاقه‌مندان و سرمایه‌گذاران در این بازار پرریسک باشد.

مهم‌ترین عرضه بلوکی در بازارپایه را می‌توان مربوط به شرکت «تولید تجهیزات سنگین هپکو» (تپکو) دانست که روز یکشنبه عرضه شد اما بدون مشتری ماند. بلوک مدیریتی اندکی بیش از 59 درصد تپکو پس از آنکه دوبار در 15 سال گذشته بین دو فعال اقتصادی دست‌به‌دست شد ولی هیچ‌کدام نتوانستند بر مشکلات آن غلبه کنند، دوباره برای یافتن یک فعال اقتصادی دیگر (که به گفته فرد شوخی، باید پهلوانی شیردل باشد) آگهی شد.

هپکو در آخرین سال دولت اصلاحات به بخش‌خصوصی واگذار شد که صاحب کارخانه واگن‌سازی در اراک بود. در اولین سال‌های دولت نهم که درآمدهای سرشار ارزی سخاوت دولتمردان را برانگیخته بود، به یک‌باره واردات ماشین‌آلات سنگین به روش بی‌سابقه‌ای آزاد شد. بی‌سابقه از این جهت که واردات ماشین‌آلات دست‌دوم (عمدتا چینی) که کارآیی مناسبی نداشت نیز در این مصوبه آزاد شد.

به گفته برخی از کارشناسان این‌کار بیشتر شبیه حیف و میل دلارهای نفتی به نفع چین بود تا دلسوزی برای کسب‌وکارهایی مانند راهسازی و معادن. برخی از این ماشین‌آلات دست‌دوم فقط به‌خاطر جاذبه قیمتی مورد استقبال قرار گرفت و گرنه به اندازه همان قیمت کم هم بازدهی مناسب به خریداران نداد.

البته جهش ارزی چند برابری ابتدای دهه 90 سبب شد که قراضه آنها هم بیشتر از مبلغ خریداری شده فروخته شده و در نهایت معامله‌ای راضی‌کننده به‌نظر برسد. پس از گذشت چند سال از این مصوبه، هپکو زیانده شد و با برقراری تحریم‌های جهانی در دولت دهم، آخرین ضربه به این شرکت وارد شد، زیرا هپکو مونتاژ و ساخت ماشین‌آلات سنگین با برندهایی متعلق به یک کشور اروپایی و ژاپن را در اختیار داشت.

هپکو یکبار در سال 1392 سرمایه کمتر از 40 میلیارد تومان خود را از محل تجدید ارزیابی زمین‌هایش به بیش از 230 میلیارد تومان افزایش داد که هزینه استهلاکی برای آن در پی نداشت.

با گذشت 5 سال از آن زمان، مجددا سال گذشته با تجدید ارزیابی زمین‌ها و ساختمان‌هایش بیش از 1870 میلیارد تومان دیگر بر سرمایه اضافه کرد، تا به سرمایه بالاتر از 2100 میلیارد تومان برسد. این افزایش سرمایه هم گرچه شرکت را از شمولیت ماده 141 قانون تجارت خارج کرد، اما نتوانست تغییری در سودسازی شرکت ایجاد کند.

بر اساس صورت‌های مالی منتهی به پایان خرداد امسال که آخرین گزارش منتشر شده است، زیان انباشته هپکو بیش از (620) میلیارد تومان یعنی حدود (30) تومان به ازای هر سهم است. با وجود این وضعیت مالی، در تابلوی معاملات بازارپایه نماد هپکو با استقبال عجیبی روبه‌رو شد، به‌گونه‌ای‌که اینک ارزش بازار آن به بیش از 6500 میلیارد تومان بالغ شده‌است.

البته در هفته‌های اخیر خبرهایی از وضعیت عملیاتی شرکت و اقدامات حمایتی وزیر صمت و مقامات محلی استان مرکزی منتشر شد که البته بازهم خریداری را برای به‌دست گرفتن مدیریت شرکت ترغیب نکرد.

مدتی پیش صحبت‌هایی درباره واگذاری هپکو به شرکت مپنا از سوی مقامات استان مطرح شد که به‌نظر نمی‌رسد عملی باشد. اعتراضات کارگران هپکو به‌همراه کارگران شرکت بورسی آذرآب (فاذر) در اراک توجه ویژه‌ای را از سوی مسوولان به این شهر و این دو شرکت جلب کرده است.

نکته جالب در آگهی واگذاری، قیمت پایه هر سهم است که کف حدود 120 تومانی برای آن مشخص ولی قیمت تابلوی روز شنبه به‌عنوان قیمت پایه تعیین شد. قیمت تابلوی هپکو در روز شنبه بین صف فروش در قیمت 292 تومان و صف خرید 310 تومان متغیر بود و با صف خرید چند میلیونی به پایان بازار رسید.

بلوک غیرمدیریتی «کارخانجات صنعتی آزمایش» (لازما) متعلق به سهامدار عمده آن یعنی «گسترش صنایع پیام» (لپیام) برای چندمین بار برای تسویه بدهی مالیاتی لپیام حراج شد که این‌بار هم معامله‌ای صورت نگرفت. تفاوتی که این‌بار با دفعات قبلی داشت قیمت پایه جذاب آگهی نسبت به قیمت روز تابلو و استقبال خریداران از سهم در تابلوی معاملات خرد بود. بیش از 7 درصد از سهام لازما با قیمت پایه 13 هزار و 863 ریال برای فروش آگهی شده بود که گفته می‌شد این‌بار خریداری برای آن وجود دارد.

حتی عده‌ای روان شدن معاملات در نماد لپیام از چند روز پیش را به تهیه پول برای خرید این بلوک ربط می‌دادند. قیمت سهام لپیام پس از اعمال قوانین جدید بازارپایه به‌صورت پیاپی و تنها با دو استراحت یکروزه از حدود 500 تومان به بیش از دوهزار تومان رسیده بود.

گفته می‌شود اقداماتی از سوی هیات‌مدیره لپیام صورت گرفت تا بلوک لازما عرضه نشود وگرنه احتمال فروش آن می‌رفت. با انجام نشدن معامله بلوکی لازما، تابلوی نارنجی شاهد استقبال خریداران در نماد لپیام بود که چندروزی بود صف فروش را هم تجربه کرده بود، طوری‌که روز دوشنبه صف فروش 3 میلیونی آن جمع شد و بیش از 2 میلیون از سهم نیز در قیمت‌های متعادل و صف خرید معامله شد.

بلوک 18 درصدی «سرمایه‌گذاری معیار صنعت پارس» (معیار) متعلق به شرکت خصوصی «مهندسی فن‌گستر پارس» برای فروش نقدی در روز سیزدهم اسفند و با قیمت پایه بیش از 2400 تومان آگهی شده است.

به‌نظر می‌رسد این سهامدار قصد فروش خرد این سهم را داشته که با سد قانونی فرابورس روبه‌رو شده و به انتشار این آگهی روی آورده است. شاید یکی از دلایل این تمایل به عرضه، به رشد قیمتی دور از انتظار این نماد برگردد. معیار در بازگشایی سی‌ام شهریور امسال خود و پس از چند ماه بسته بودن، مورد لطف ناظر فرابورس قرار گرفت و با رشد 188 درصدی که پیش از آن و بعد از آن نمونه مشابه آن دیده نشد، قیمت خورد.

روزهای بعد هم افتان و خیزان به رشد یک تا دو درصدی در تابلوی قرمز ادامه داد تا اینکه در اواخر دی‌ماه به تابلوی نارنجی منتقل و ادامه رشد قیمتی خود در درصدهای 2 تا 3 درصدی را ادامه داد و به قیمت سه هزار تومان نزدیک شد. بلوک غیرمدیریتی بیش از 6 درصدی شرکت ساختمانی «سخت آژند» (ثاژن) نیز برای فروش نقدی در روز 27 بهمن آگهی شده است.

این بلوک که متعلق به شرکت بازارپایه‌ای «بیمه آرمان» (آرمان) است، با قیمت پایه 750 تومان عرضه شده است. باتوجه به ترکیب سهامداری ثاژن بلوک مزبور و فروشنده آن دارای روابط سهامداری نزدیکی در گروه «سرمایه‌گذاری دلیران پارس» هستند. ثاژن هنوز مجمع سالانه منتهی به پایان شهریور را برگزار نکرده است، گرچه یکبار در پایان دی‌ماه تاریخی را برای مجمع تعیین کرد و چون نتوانست صورت‌های مالی خود را آماده کند، آن را لغو کرد.

اینک برای 29 بهمن تاریخ مجمع تعیین شده و صورت‌های مالی حسابرسی نشده هم روی کدال قرار گرفته است که براساس آن شرکت به ازای هر سهم 2 تومان سود ساخته که تفاوت چندانی با سال گذشته ندارد. ثاژن هنوز مطالبات برخی از سهامداران ناشی از سود سال‌های قبل را پرداخت نکرده است.

منبع: دنیای اقتصاد

برای مشاهده جدیدترین تحلیل ها، اخبار، مقالات و قیمت های لحظه ای سهام به وب سایت سیگنال مراجعه و یا اپلیکیشن سیگنال را دریافت نمایید.

به گزارش سیگنال به نقل از تجارت نیوز،

به گزارش تجارت‌نیوز، طی چندماه اخیر آگهی‌های پی‌درپی برای فروش بلوک‌های (اکثرا) غیرمدیریتی از شرکت‌های بازارپایه روی سایت فرابورس منتشر شده که عمدتا بدون مشتری مانده است. دلیل اصلی این حجم از اطلاعیه‌ها را می‌توان به محدودیت عرضه سهم توسط سهامداران عمده در بازارپایه مرتبط دانست که با تغییر قوانین بازارپایه در چندماه قبل، اجرایی شد.

ظاهرا این سهامداران باید قصد خود را برای عرضه سهامشان به‌صورت بلوکی، طی یک آگهی رسمی به اطلاع بازار برسانند تا احتمالا پس از عدم موفقیت در فروش بتوانند به شکل خرد عرضه را شروع کنند.

از طرفی در بیشتر نمادهای بازارپایه قیمت‌ها آنچنان رشد کرده که خرید برخی از این بلوک‌ها نه تنها با در نظر گرفتن معیارهای «سودآوری آتی»، بلکه حتی با در نظر گرفتن «ارزش جایگزینی» هم برای کسی به صرفه یا جذاب نیست. در گزارش پیش‌رو به برخی از رویدادهای یک هفته گذشته «بازار پایه فرابورس» پرداخته می‌شود تا کمکی هرچند اندک به علاقه‌مندان و سرمایه‌گذاران در این بازار پرریسک باشد.

مهم‌ترین عرضه بلوکی در بازارپایه را می‌توان مربوط به شرکت «تولید تجهیزات سنگین هپکو» (تپکو) دانست که روز یکشنبه عرضه شد اما بدون مشتری ماند. بلوک مدیریتی اندکی بیش از 59 درصد تپکو پس از آنکه دوبار در 15 سال گذشته بین دو فعال اقتصادی دست‌به‌دست شد ولی هیچ‌کدام نتوانستند بر مشکلات آن غلبه کنند، دوباره برای یافتن یک فعال اقتصادی دیگر (که به گفته فرد شوخی، باید پهلوانی شیردل باشد) آگهی شد.

هپکو در آخرین سال دولت اصلاحات به بخش‌خصوصی واگذار شد که صاحب کارخانه واگن‌سازی در اراک بود. در اولین سال‌های دولت نهم که درآمدهای سرشار ارزی سخاوت دولتمردان را برانگیخته بود، به یک‌باره واردات ماشین‌آلات سنگین به روش بی‌سابقه‌ای آزاد شد. بی‌سابقه از این جهت که واردات ماشین‌آلات دست‌دوم (عمدتا چینی) که کارآیی مناسبی نداشت نیز در این مصوبه آزاد شد.

به گفته برخی از کارشناسان این‌کار بیشتر شبیه حیف و میل دلارهای نفتی به نفع چین بود تا دلسوزی برای کسب‌وکارهایی مانند راهسازی و معادن. برخی از این ماشین‌آلات دست‌دوم فقط به‌خاطر جاذبه قیمتی مورد استقبال قرار گرفت و گرنه به اندازه همان قیمت کم هم بازدهی مناسب به خریداران نداد.

البته جهش ارزی چند برابری ابتدای دهه 90 سبب شد که قراضه آنها هم بیشتر از مبلغ خریداری شده فروخته شده و در نهایت معامله‌ای راضی‌کننده به‌نظر برسد. پس از گذشت چند سال از این مصوبه، هپکو زیانده شد و با برقراری تحریم‌های جهانی در دولت دهم، آخرین ضربه به این شرکت وارد شد، زیرا هپکو مونتاژ و ساخت ماشین‌آلات سنگین با برندهایی متعلق به یک کشور اروپایی و ژاپن را در اختیار داشت.

هپکو یکبار در سال 1392 سرمایه کمتر از 40 میلیارد تومان خود را از محل تجدید ارزیابی زمین‌هایش به بیش از 230 میلیارد تومان افزایش داد که هزینه استهلاکی برای آن در پی نداشت.

با گذشت 5 سال از آن زمان، مجددا سال گذشته با تجدید ارزیابی زمین‌ها و ساختمان‌هایش بیش از 1870 میلیارد تومان دیگر بر سرمایه اضافه کرد، تا به سرمایه بالاتر از 2100 میلیارد تومان برسد. این افزایش سرمایه هم گرچه شرکت را از شمولیت ماده 141 قانون تجارت خارج کرد، اما نتوانست تغییری در سودسازی شرکت ایجاد کند.

بر اساس صورت‌های مالی منتهی به پایان خرداد امسال که آخرین گزارش منتشر شده است، زیان انباشته هپکو بیش از (620) میلیارد تومان یعنی حدود (30) تومان به ازای هر سهم است. با وجود این وضعیت مالی، در تابلوی معاملات بازارپایه نماد هپکو با استقبال عجیبی روبه‌رو شد، به‌گونه‌ای‌که اینک ارزش بازار آن به بیش از 6500 میلیارد تومان بالغ شده‌است.

البته در هفته‌های اخیر خبرهایی از وضعیت عملیاتی شرکت و اقدامات حمایتی وزیر صمت و مقامات محلی استان مرکزی منتشر شد که البته بازهم خریداری را برای به‌دست گرفتن مدیریت شرکت ترغیب نکرد.

مدتی پیش صحبت‌هایی درباره واگذاری هپکو به شرکت مپنا از سوی مقامات استان مطرح شد که به‌نظر نمی‌رسد عملی باشد. اعتراضات کارگران هپکو به‌همراه کارگران شرکت بورسی آذرآب (فاذر) در اراک توجه ویژه‌ای را از سوی مسوولان به این شهر و این دو شرکت جلب کرده است.

نکته جالب در آگهی واگذاری، قیمت پایه هر سهم است که کف حدود 120 تومانی برای آن مشخص ولی قیمت تابلوی روز شنبه به‌عنوان قیمت پایه تعیین شد. قیمت تابلوی هپکو در روز شنبه بین صف فروش در قیمت 292 تومان و صف خرید 310 تومان متغیر بود و با صف خرید چند میلیونی به پایان بازار رسید.

بلوک غیرمدیریتی «کارخانجات صنعتی آزمایش» (لازما) متعلق به سهامدار عمده آن یعنی «گسترش صنایع پیام» (لپیام) برای چندمین بار برای تسویه بدهی مالیاتی لپیام حراج شد که این‌بار هم معامله‌ای صورت نگرفت. تفاوتی که این‌بار با دفعات قبلی داشت قیمت پایه جذاب آگهی نسبت به قیمت روز تابلو و استقبال خریداران از سهم در تابلوی معاملات خرد بود. بیش از 7 درصد از سهام لازما با قیمت پایه 13 هزار و 863 ریال برای فروش آگهی شده بود که گفته می‌شد این‌بار خریداری برای آن وجود دارد.

حتی عده‌ای روان شدن معاملات در نماد لپیام از چند روز پیش را به تهیه پول برای خرید این بلوک ربط می‌دادند. قیمت سهام لپیام پس از اعمال قوانین جدید بازارپایه به‌صورت پیاپی و تنها با دو استراحت یکروزه از حدود 500 تومان به بیش از دوهزار تومان رسیده بود.

گفته می‌شود اقداماتی از سوی هیات‌مدیره لپیام صورت گرفت تا بلوک لازما عرضه نشود وگرنه احتمال فروش آن می‌رفت. با انجام نشدن معامله بلوکی لازما، تابلوی نارنجی شاهد استقبال خریداران در نماد لپیام بود که چندروزی بود صف فروش را هم تجربه کرده بود، طوری‌که روز دوشنبه صف فروش 3 میلیونی آن جمع شد و بیش از 2 میلیون از سهم نیز در قیمت‌های متعادل و صف خرید معامله شد.

بلوک 18 درصدی «سرمایه‌گذاری معیار صنعت پارس» (معیار) متعلق به شرکت خصوصی «مهندسی فن‌گستر پارس» برای فروش نقدی در روز سیزدهم اسفند و با قیمت پایه بیش از 2400 تومان آگهی شده است.

به‌نظر می‌رسد این سهامدار قصد فروش خرد این سهم را داشته که با سد قانونی فرابورس روبه‌رو شده و به انتشار این آگهی روی آورده است. شاید یکی از دلایل این تمایل به عرضه، به رشد قیمتی دور از انتظار این نماد برگردد. معیار در بازگشایی سی‌ام شهریور امسال خود و پس از چند ماه بسته بودن، مورد لطف ناظر فرابورس قرار گرفت و با رشد 188 درصدی که پیش از آن و بعد از آن نمونه مشابه آن دیده نشد، قیمت خورد.

روزهای بعد هم افتان و خیزان به رشد یک تا دو درصدی در تابلوی قرمز ادامه داد تا اینکه در اواخر دی‌ماه به تابلوی نارنجی منتقل و ادامه رشد قیمتی خود در درصدهای 2 تا 3 درصدی را ادامه داد و به قیمت سه هزار تومان نزدیک شد. بلوک غیرمدیریتی بیش از 6 درصدی شرکت ساختمانی «سخت آژند» (ثاژن) نیز برای فروش نقدی در روز 27 بهمن آگهی شده است.

این بلوک که متعلق به شرکت بازارپایه‌ای «بیمه آرمان» (آرمان) است، با قیمت پایه 750 تومان عرضه شده است. باتوجه به ترکیب سهامداری ثاژن بلوک مزبور و فروشنده آن دارای روابط سهامداری نزدیکی در گروه «سرمایه‌گذاری دلیران پارس» هستند. ثاژن هنوز مجمع سالانه منتهی به پایان شهریور را برگزار نکرده است، گرچه یکبار در پایان دی‌ماه تاریخی را برای مجمع تعیین کرد و چون نتوانست صورت‌های مالی خود را آماده کند، آن را لغو کرد.

اینک برای 29 بهمن تاریخ مجمع تعیین شده و صورت‌های مالی حسابرسی نشده هم روی کدال قرار گرفته است که براساس آن شرکت به ازای هر سهم 2 تومان سود ساخته که تفاوت چندانی با سال گذشته ندارد. ثاژن هنوز مطالبات برخی از سهامداران ناشی از سود سال‌های قبل را پرداخت نکرده است.

منبع: دنیای اقتصاد

برای مشاهده جدیدترین تحلیل ها، اخبار، مقالات و قیمت های لحظه ای سهام به وب سایت سیگنال مراجعه و یا اپلیکیشن سیگنال را دریافت نمایید.

به گزارش سیگنال به نقل از دنیای اقتصاد،

بلوک‌های بی‌مشتری سهام بازار پایه

مهم‌ترین عرضه بلوکی در بازارپایه را می‌توان مربوط به شرکت «تولید تجهیزات سنگین هپکو» (تپکو) دانست که روز یکشنبه عرضه شد اما بدون مشتری ماند. بلوک مدیریتی اندکی بیش از 59 درصد تپکو پس از آنکه دوبار در 15 سال گذشته بین دو فعال اقتصادی دست‌به‌دست شد ولی هیچ‌کدام نتوانستند بر مشکلات آن غلبه کنند، دوباره برای یافتن یک فعال اقتصادی دیگر (که به گفته فرد شوخی، باید پهلوانی شیردل باشد) آگهی شد. هپکو در آخرین سال دولت اصلاحات به بخش‌خصوصی واگذار شد که صاحب کارخانه واگن‌سازی در اراک بود. در اولین سال‌های دولت نهم که درآمدهای سرشار ارزی سخاوت دولتمردان را برانگیخته بود، به یک‌باره واردات ماشین‌آلات سنگین به روش بی‌سابقه‌ای آزاد شد. بی‌سابقه از این جهت که واردات ماشین‌آلات دست‌دوم (عمدتا چینی) که کارآیی مناسبی نداشت نیز در این مصوبه آزاد شد. به گفته برخی از کارشناسان این‌کار بیشتر شبیه حیف و میل دلارهای نفتی به نفع چین بود تا دلسوزی برای کسب‌وکارهایی مانند راهسازی و معادن. برخی از این ماشین‌آلات دست‌دوم فقط به‌خاطر جاذبه قیمتی مورد استقبال قرار گرفت و گرنه به اندازه همان قیمت کم هم بازدهی مناسب به خریداران نداد. البته جهش ارزی چند برابری ابتدای دهه 90 سبب شد که قراضه آنها هم بیشتر از مبلغ خریداری شده فروخته شده و در نهایت معامله‌ای راضی‌کننده به‌نظر برسد. پس از گذشت چند سال از این مصوبه، هپکو زیانده شد و با برقراری تحریم‌های جهانی در دولت دهم، آخرین ضربه به این شرکت وارد شد، زیرا هپکو مونتاژ و ساخت ماشین‌آلات سنگین با برندهایی متعلق به یک کشور اروپایی و ژاپن را در اختیار داشت.

هپکو یکبار در سال 1392 سرمایه کمتر از 40 میلیارد تومان خود را از محل تجدید ارزیابی زمین‌هایش به بیش از 230 میلیارد تومان افزایش داد که هزینه استهلاکی برای آن در پی نداشت. با گذشت 5 سال از آن زمان، مجددا سال گذشته با تجدید ارزیابی زمین‌ها و ساختمان‌هایش بیش از 1870 میلیارد تومان دیگر بر سرمایه اضافه کرد، تا به سرمایه بالاتر از 2100 میلیارد تومان برسد. این افزایش سرمایه هم گرچه شرکت را از شمولیت ماده 141 قانون تجارت خارج کرد، اما نتوانست تغییری در سودسازی شرکت ایجاد کند. بر اساس صورت‌های مالی منتهی به پایان خرداد امسال که آخرین گزارش منتشر شده است، زیان انباشته هپکو بیش از (620) میلیارد تومان یعنی حدود (30) تومان به ازای هر سهم است. با وجود این وضعیت مالی، در تابلوی معاملات بازارپایه نماد هپکو با استقبال عجیبی روبه‌رو شد، به‌گونه‌ای‌که اینک ارزش بازار آن به بیش از 6500 میلیارد تومان بالغ شده‌است. البته در هفته‌های اخیر خبرهایی از وضعیت عملیاتی شرکت و اقدامات حمایتی وزیر صمت و مقامات محلی استان مرکزی منتشر شد که البته بازهم خریداری را برای به‌دست گرفتن مدیریت شرکت ترغیب نکرد. مدتی پیش صحبت‌هایی درباره واگذاری هپکو به شرکت مپنا از سوی مقامات استان مطرح شد که به‌نظر نمی‌رسد عملی باشد. اعتراضات کارگران هپکو به‌همراه کارگران شرکت بورسی آذرآب (فاذر) در اراک توجه ویژه‌ای را از سوی مسوولان به این شهر و این دو شرکت جلب کرده است. نکته جالب در آگهی واگذاری، قیمت پایه هر سهم است که کف حدود 120 تومانی برای آن مشخص ولی قیمت تابلوی روز شنبه به‌عنوان قیمت پایه تعیین شد. قیمت تابلوی هپکو در روز شنبه بین صف فروش در قیمت 292 تومان و صف خرید 310 تومان متغیر بود و با صف خرید چند میلیونی به پایان بازار رسید.

بلوک غیرمدیریتی «کارخانجات صنعتی آزمایش» (لازما) متعلق به سهامدار عمده آن یعنی «گسترش صنایع پیام» (لپیام) برای چندمین بار برای تسویه بدهی مالیاتی لپیام حراج شد که این‌بار هم معامله‌ای صورت نگرفت. تفاوتی که این‌بار با دفعات قبلی داشت قیمت پایه جذاب آگهی نسبت به قیمت روز تابلو و استقبال خریداران از سهم در تابلوی معاملات خرد بود. بیش از 7 درصد از سهام لازما با قیمت پایه 13 هزار و 863 ریال برای فروش آگهی شده بود که گفته می‌شد این‌بار خریداری برای آن وجود دارد. حتی عده‌ای روان شدن معاملات در نماد لپیام از چند روز پیش را به تهیه پول برای خرید این بلوک ربط می‌دادند. قیمت سهام لپیام پس از اعمال قوانین جدید بازارپایه به‌صورت پیاپی و تنها با دو استراحت یکروزه از حدود 500 تومان به بیش از دوهزار تومان رسیده بود. گفته می‌شود اقداماتی از سوی هیات‌مدیره لپیام صورت گرفت تا بلوک لازما عرضه نشود وگرنه احتمال فروش آن می‌رفت. با انجام نشدن معامله بلوکی لازما، تابلوی نارنجی شاهد استقبال خریداران در نماد لپیام بود که چندروزی بود صف فروش را هم تجربه کرده بود، طوری‌که روز دوشنبه صف فروش 3 میلیونی آن جمع شد و بیش از 2 میلیون از سهم نیز در قیمت‌های متعادل و صف خرید معامله شد.

بلوک 18 درصدی «سرمایه‌گذاری معیار صنعت پارس» (معیار) متعلق به شرکت خصوصی «مهندسی فن‌گستر پارس» برای فروش نقدی در روز سیزدهم اسفند و با قیمت پایه بیش از 2400 تومان آگهی شده است. به‌نظر می‌رسد این سهامدار قصد فروش خرد این سهم را داشته که با سد قانونی فرابورس روبه‌رو شده و به انتشار این آگهی روی آورده است. شاید یکی از دلایل این تمایل به عرضه، به رشد قیمتی دور از انتظار این نماد برگردد. معیار در بازگشایی سی‌ام شهریور امسال خود و پس از چند ماه بسته بودن، مورد لطف ناظر فرابورس قرار گرفت و با رشد 188 درصدی که پیش از آن و بعد از آن نمونه مشابه آن دیده نشد، قیمت خورد. روزهای بعد هم افتان و خیزان به رشد یک تا دو درصدی در تابلوی قرمز ادامه داد تا اینکه در اواخر دی‌ماه به تابلوی نارنجی منتقل و ادامه رشد قیمتی خود در درصدهای 2 تا 3 درصدی را ادامه داد و به قیمت سه هزار تومان نزدیک شد. بلوک غیرمدیریتی بیش از 6 درصدی شرکت ساختمانی «سخت آژند» (ثاژن) نیز برای فروش نقدی در روز 27 بهمن آگهی شده است. این بلوک که متعلق به شرکت بازارپایه‌ای «بیمه آرمان» (آرمان) است، با قیمت پایه 750 تومان عرضه شده است. باتوجه به ترکیب سهامداری ثاژن بلوک مزبور و فروشنده آن دارای روابط سهامداری نزدیکی در گروه «سرمایه‌گذاری دلیران پارس» هستند. ثاژن هنوز مجمع سالانه منتهی به پایان شهریور را برگزار نکرده است، گرچه یکبار در پایان دی‌ماه تاریخی را برای مجمع تعیین کرد و چون نتوانست صورت‌های مالی خود را آماده کند، آن را لغو کرد. اینک برای 29 بهمن تاریخ مجمع تعیین شده و صورت‌های مالی حسابرسی نشده هم روی کدال قرار گرفته است که براساس آن شرکت به ازای هر سهم 2 تومان سود ساخته که تفاوت چندانی با سال گذشته ندارد. ثاژن هنوز مطالبات برخی از سهامداران ناشی از سود سال‌های قبل را پرداخت نکرده است.

* artava@chmail.ir

 

برای مشاهده جدیدترین تحلیل ها، اخبار، مقالات و قیمت های لحظه ای سهام به وب سایت سیگنال مراجعه و یا اپلیکیشن سیگنال را دریافت نمایید.